|
შენ, მეორე რუსთაველო, გაქო, მაგრამ როგორ გაქო! კალმისტარი შორს მისხლტება, უგბილი და უბარაქო.
კვლავ მოგიხმობ, ჩემო კარგო, "ავს თუ ავი არ ვუწოდე, კარგს სახელად რა დავარქო!"
სადაც ბუდობს ჩვენი ერი, სადაც ჰყვავის ქართლის მიწა მწყაზარი და მშვენიერი.
რაც, პოეტო, ჩვენგან წახველ. "მაგრამ ვწყინობ: ავნი ავსა თვით იქმენ და სხვას კი ძრახვენ“.
ქსუ, გაქირი, უმაქნისი, - არც ცულია, არც არნადი, არც კავი და არც სახნისი,
მეც ბანს გაძლევ შესაფერად: "ვინც არა ჰგავს კახაბერსა, მე ვერ ვიტყვი კახაბერად". |
| პოეზიის გვერდი • • • |


