|
კომბაინის ნაკვალევზე აგროვებდნენ ოქროს თავთავს; პიონერებს დილიდანვე შეჯიბრება გაემართათ.
ყველამ ბევრი მოაგროვა, მაგრამ რაზმის პირველობა მოიპოვა გოგის რგოლმა.
შრომაში ხომ თვითონ ნახეთ, აბა, ვნახოთ, ჭიდილშიაც თუ დაიცავს რგოლის სახელს!
გაუწიეს ყელი გარმონს... ჰეი, ვისაც გული გერჩის, წრეში, გამო! წრეში გამო!
პატარაა თუმცა ტანად, ვისაც ხელი წამოავლო, ფეხქვეშ ქარი გაუტარა.
მარდად მხარზე დაანარცხა: გაღმელების ფალავნმა ცალი ფეხით მიწა ფარცხა.
ჩაცმულია ქალაქურად; ამ ზაფხულზე მამიდასთან ჩამოსულა თურმე სტუმრად.
გაუმაგრდი, ქალაქელო! მოგვერდს გაჰკრავს ელვასავით, სარმა იცის სანაქებო!
გაეგება, მიესალმა, მერე მარდად მოუბრუნდა, გამოუდო შუა სარმა.
სხვა ხერხი არ უხმარია, ფიქრობს: "როგორ წავაქციო - ქალაქელი სტუმარია!"
ხალხი ფუტკრად ახვევია, თავის სახელს არა ნაღვლობს, თუმც ფალავნის სახელი აქვს.
უცბად ფეხი არ დაუცდეს, ამიტომაც გოგი სტუმარს გაურბის და განზე უქცევს...
ახლა ისიც ერიდება. ამ დროს ხალხიც ჩაერია: - შერიგება... შერიგება...
გაისწორეს ყელსახვევი, და ერთმანეთს, ძმობის ნიშნად, გადაჰხვიეს მხარზე ხელი. |


