|
ყოველ სადგურზე სულ ერთი წამით ჩამოვალ, სანამ დარეკავს ზარი... ყოველ სადგურზე შენს სახელს ვიტყვი, თავს მოვაბეზრებ გამყოლებს მგზავრი.
ბორბლების გრიალს, მავთულის წივილს. თვალს არ მოვხუჭავ - რას ჰქვია ძილი, სხვამ დაიძინოს ის ჩემი წილიც.
შენს სახელს, როგორც ნაწილს გულისას, დე, ყველა მიხვდეს, გაიგოს ყველამ ტკივილი შენი სიყვარულისა... |


