|
რას მიყურობ, ყმაწვილო? მოხუცობაც რამეა, პარტიული ბრძანდები? ამნესტია მამია.
დღეა განა ღამეა, იქნებ თავადს მამგზავსე, ტყვია გულში დამია.
მწარეთ ვცვითე ჟამია, ჩემი არა მქონია, სხვისიც არ მიწამია.
გამიფრინდა სამია - უსწავლელი კაცი ვარ, დღენი ჩემი წამია.
ვარ ზედმეტი ნამია - მხოლოდ ერთი რამ მახსოვს, არ გეგონოთ ხამია.
შხამი შამიჭამია, გაზრდილი ვარ ქუჩებში, ლოგნად მიწა, ცა - მია.
მგელსაც შაუჭამია, ჭამა ჩემი სიცოცხლე, მე დამისო „ამია“.
ჰქონდა ოქროს სკამია, იძახიან, მორჩაო, მე არ ვიცი, ძამია.
მწამდა დროშა ზნამია, მოესწარით, ძიაო, პირი გამიღიაო.
ღმერთი არ მიწამია, დავავიწყდი სუყველას, ნეტა მქონდეს ჭა - ღია. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


