|
მე კიდევ ერთხელ მინდა ჩემ თავს მოვესაუბრო (უძილო ღამით ყველას საქმე გამოუჩდება). ვფიქრობ, ჩემ სიტყვებს დაედება პატივი უფრო, თუ უსარგებლოდ ჩემი ნიჭი არ გაფუჭდება.
ვინ არ გაასწრო მას დიდებით და აღმატებით. და მხოლოთ მაშინ მამაღმერთი დაგვაკვირდება, თუ საქართველო მოირთება ძვირფას ხატებით.
მე ასე კარგად ჯერ არასდროს არ მიფიქრია! ახ, ბატონებო! გული ბევრჯერ დამიდაღია, მაგრამ დღეები უნუგეშოდ მაინც მიჰქრიან.
ო, დაილოცოს ეს ქვეყანა და ეს გამჩენი, ჯერ საყვედური ჩემი არვის გაუგონია. ჩემთვის ცხოვრება არ ყოფილა დაღის დამჩენი.
ვეცდებით გვქონდეს მუდამ სუფთა ხელთათმანები, თუ გადაწყვეტა ვერ შევძელით იმისი მალე, რომ მოვაგვაროთ უპატრონო სოფლის ყანები. |


