|
საღამოვდება, საღამოვდება, ცა ბინდის ფერმა დანისლა უკვე და ლამაზ სიკვდილს უახლოვდება ჩემი ოცნება და სიჭაბუკე.
ჭაბუკური სულის ნაზი წამება ისე მათრობდა ვით ველს ამბარი და ვარდს ცვარ-ნამის გადანამება.
ჩემი ოცნების ცათა გადაღმა, არც კი მეგონა მზე ამოსული და ყვავილები უკვე გადახმა.
ცა ბინდის ფერმა დანისლა უკვე და ლამაზ სიკვდილს უახლოვდება ჩემი ოცნება და სიჭაბუკე. |


