|
უმწვანეს მთათა და ულურჯეს ცის გასაყარზე იარასავით, სისხლისფერად ელავს ცირცელი. ფიქრს იტაცებენ უნაპირო შორი სივრცენი და დამამუნჯებს საოცარი ეს სილამაზე.
ამ გზის სიმოკლე და სიმრუდე ეხლა ვიგრძენი, გამიტაცებენ უნაპირო შორი სივრცენი და შლის ოცნება ცირცელივით სისხლისფერ აფრებს. |


