|
ისე მომენატრე როგორც არასოდეს ახლა უფსკრულისკენ ვეშვები დღეები საუკენეს ემსგავსება ვატყობ უცაბედად ვბერდები.
ზეცის დაიხურა თაღები მინდა მონატრება დავივიწყო წავალ, ტერენტისთან დავთვრები...
შვინდის ფერს გადაიკრავს ზეცა სუნთვაშეკრული მოვარდა უცებ ქარი, ანჯამებს ლეწავს...
ჰაერიც ცხელია თან მწველი ღრუბლის დაბერილი ჯიქნებიდან წვიმას, სიცოცხლისთვის ვწველი...
ოო!!! გაუხედნავ ულაყზე მაბამს ეს ლტოლვა ასე თავაშვებული და უშენობა საოცრად მზარავს...
დროც ჩაიცალა საათში ქვიშის როგორც ყვავილებს უგაზაფხულოდ ჩემთან რომ არ ხარ ძალიან მიჭირს...
ახლა უფსკრულისკენ ვეშვები დღეები საუკენეს ემსგავსება ვატყობ უცაბედად ვბერდები. |


