|
განა შესძლებდა ეულად დატოვებული მალვას? უკანასკნელი ფოთოლი ქარმა მოსტაცა ალვას.
გაძარცულს, როგორც ობოლს ნაცრისფერ ცაზე გაფრენილს მის უკანასკნელ ფოთოლს.
რომ ერთი წელიც გაქრა და უკანასკნელ ფოთოლს მივყავართ კუბოს კართან.
„სანამ ცოცხალი გქვია იჩქარე, იჩქარე, იჩქარე, სანამ არ არის გვიან“.
წვიმას, სეტყვას და გვალვას, უკანასკნელი ფოთოლი ქარმა მოსტაცა ალვას. |


