|
მინდვრის პაწია ყვავილო, შენი სიტურფე მაოცებს. მოვალ და მოგეფერები, მოვალ და ფრთხილად გაკოცებ.
არ გინდა ჩემი ნუგეში? წამითაც არ მოგიცილებ, ტკბილად ჩაგიკრავ უბეში.
შენი სიტურფე მაოცებს. მშობელო მიწის მშვენებავ, მოვალ და ფრთხილად გაკოცებ. |
|
მინდვრის პაწია ყვავილო, შენი სიტურფე მაოცებს. მოვალ და მოგეფერები, მოვალ და ფრთხილად გაკოცებ.
არ გინდა ჩემი ნუგეში? წამითაც არ მოგიცილებ, ტკბილად ჩაგიკრავ უბეში.
შენი სიტურფე მაოცებს. მშობელო მიწის მშვენებავ, მოვალ და ფრთხილად გაკოცებ. |