|
უზურპატორმა გარდმოავლო თვალი ფრანციას და თქვა, როდესაც ნაომარი დაეყრდნო მახვილს: „ვისაც შეუქმენ იმპერია, რომ შეგაქცია იმ ხალხმა ზურგი, ახი არის, ნამდვილად ახი!..
სიკვდილის შემდგომ ვეღარაფერს ვერ დაგაკლებდნენ და აგცდებოდა შენ უთუოდ მაშინ შერისხვა, არ დაამსხვრევდნენ მოედნებზე შენს ქანდაკებებს.
როდესაც ჟამი იბობოქრებს და ჟამი წარვალს, თავის ერს თუკი ემსახურა, როცა სჭიროდა, მაშინ ის ერი მტარვალობას შეუნდობს მტარვალს.
შეუნდობს სისხლის ოკეანეს და შვილის სისხლსაც და თავის მეფეს, თუნდ მრისხანე ერქვას ივანე, არ დაუკარგავს გარჯისა და ნაღვაწის მისხალს...
რაი ჰქმენ?.. ხალხის ბედიღბალი გიჩნდა თამაშად... უზურპატორო! შენ ღირსი ხარ მხოლოდ შერისხვის, შენ ეგ გარგუნა ისტორიამ სხვისთვის დამაშვრალს.
ზურგი იმ ხალხმა, ახი არის, ნამდვილად ახი!..“ უზურპატორმა გარდმოავლო თვალი ფრანციას, აი, ეს თქვა და ნაომარი დაეყრდნო მახვილს... |
| პოეზიის გვერდი • • • |


