|
მიდიოდა გლეხი გზაზე, წინ შემოხვდა გველი, დაიხარა კაცი წამსვე ქვას წაავლო ხელი.
- ან მე რად მყავს უთვალავი მტერი, ან ქედს რად ხრის შენს წინაშე ყველა სულიერი?
შხამით არის სავსე, სიკეთე და სიყვარული შიგ ვერ მოათავსე.
სიყვარულის მადლით, მამაცი და უძლეველი ქვეყანაზე დადის.
სიყვარულმა - კაცი, ამ სხვაობას ვერაფერი ვეღარ წაშლის აწი. |


