|
თუ დრომ დუმილით გატკინა გული, სულს მაინც თბილი ხმები ავსებენ; თუ ხარ პოეტად დაბადებული, ღვთიურ მადლს ყველგან დაგიფასებენ.
კერპის წინ არსად წამოიჩოქო, გაძლევდნენ ჯილდოს - ნუ დახარბდები, უკვდავების შვილს რად გინდა ოქრო!
სიბრძნით სავსე და გრძნობა ნაფერი, ბევრიც რომ დასდო სამშობლოს ვალი, არ დაამადლო ხალხს არაფერი.
და იგი არის სამშობლოს გული, და ბედნიერიც აბა ვინაა, თუ იქ არ არის დასახლებული.
როცა ებრძოდა იგი ტიტანებს, არ დაერიდო, კეთილ გულიდან ზღვა მარგალიტი ამოიტანე...
გასტყორცნე ირგვლივ ნათელი სხივით, მაშინ იცოცხლებ, შენი ხმის სითბომ თუ ვისმეს გული აანთო ცივი!
წინ გაშლილია მთა და ველები, უკვდავებაში გადასულ რაინდს ვერ მოგწვდებიან ცაში ხელებით...
მართალი ხელით გატეხე პური, და ეს იცოდე, რომ ცხოვრებაში ტალანტებს მუდამ ძირს უთხრის შური! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


