|
კვლავ ენაცვლება წუთისოფელში თვალსასეირო გულით სატირალს… შენ გწამს, რაც შენთვის სასარგებლოა, მე - რაც მოითხოვს თავის გაწირვას!
შენთან მოსული მწარე ფიალით, ის ეკლის გვირგვინს შუბლზე დაიდგამს და შუბლი ელავს სისხლის სიალით.
დადექ იქ, სადაც შუქი ინთება ეკლიან შუბლზე უფრო ძლიერი და მშვენიერი მზე გაბრწყინდება. |


