|
ვთქვათ: მთად სამზეო და სანიავე აღმართე ძეგლი, ელოლიავე... ვარდებით მორთე, მოაიავე, და... უცებ ანგრევს ჟამთა სიავე.
ჩუქურთმათ მჭრელსა თუ ფარჩათ მქსოველს ვარძიას, გეგუთს, თუ სვეტიცხოველს ზედ დასტყობია ჟამთა სიავე.
აგერ ნანგრევი ჰგონებს მარადისს, ნანგრევებში კი იდუმალ დადის იმ გარდასულთა ჟამთა სიავე.
იშუშებს ომისმიერ ჭრილობებს და ახალოახალს აგებს შენობებს, რომ წარიშალოს ჟამთა სიავე! |


