|
ვიგონებ ალერსს და დღეებს განვლილს და ეს იღბალი გრიგალს ჩაბარდა. იქ, სადღაც ქმარზე დაფიქრდა ქალი, იქ, სადღაც გვიან შეირხა ფარდა.
თუმცა იმედი ხომ დაგებადა. მე ჩემი გული ამოვიგლიჯე და გულის ნაწილს ჰაერში ვფანტავ.
როგორც ოცნება დიდი ნაღველის. არ უნდა ფიქრი, რომ გალაკტიონს მე ჩამოვართვი მეფის სახელი.
კორიანტელი ახალ დარდების. მე ისევ მიყვარს ჩემი ოცნება, მე ისევ მიყვარს ცა ლაჟვარდების. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


