|
ძვირფასო, ძვირფასო, ბედი კლავს ჩემს სხეულს, თვალებში ყორნების მქენჯნიან კლანჭები. ამირანს მიჯაჭვულს და მგოსანს წაქცეულს ვიღაც ფრთებს მიკეცავს.... ეჰა, ვიტანჯები!
ძახილი უცნობი, მსუბუქი, ცისმარი: "მე მოვალ და მრავალ ყვავილებს მოგიტან, მე მოვალ, მე მოვალ, მე მოვალ - სიზმარი!" |
| პოეზიის გვერდი • • • |


