|
მე სხვის სუფრიდან ანამცეცებს არ ვარ ჩვეული. დღეს კი ცხოვრება იფარგლება სხვა წახნაგებით. ისევ ვარჩიე ვიდუმალო ამხანაგებით, რადგან კვლავ მიყვარს საფირონი და ფარჩეული.
მაგრამ როს ჰაერს დაარწევენ ახალ ჰანგებით იქ სხვები მივლენ ბინძურ სახით და პერანგებით: მე კი დედაჩემს მივაჩნივარ როგორც რჩეული.
ვყიდულობ ხშირად წითელ მიხაკს, თეთრ ხრიზანტემას, რომ ჩუმი სევდით ჩავაღამო თვალის ხავერდი.
არა ვსთქვი ლოცვა სხვა ყაიდის, სხვისი საქები და ამიტომაც მე ამდენხანს არაფერს ვწერდი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


