კოჭლი სონეტი
* * *
(საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების მუზეუმი, კარადა N 19-579)
|
როცა შევაღე მუზეუმის მძიმე კარადა, - სადაც ეყარა მოწიწებით თვალ-სატყუარი: სათი, ამარტი, ამეთვისტო, ძოწი, გუარი წარამარადა, -
ვსთქვი: მის პატრონი დღეს ცოცხალი ნეტა თუ არი! ვინ ატარებდა? ვინ მიიღო? ვინ სთქვა უარი? წუთით? მარადა?
ვამბობდი; ნეტა, ეს ფუნჯები ამაწეწინა, რომ ამოვიცნო სიცხადეში ძველი ზმანება,
ოხ, ჩქარა! ჩქარა! თორემ ბოლოს ინანებთ თვითონ, - როგორც ამ ლექსის გადაწერა მე მენანება. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


