|
ახლა ჩემი ფიქრები მომავლისკენ გარბიან, დამიჯერეთ, ქართველის ყველა ფიქრი დარდია;
უბედური ეპოქის მდგმური არარაობის.
დროის უკუღმართობის ყინვით გაუთბობელი,
ერთ დროს სხვისი ჯალათი, სული გადარეული,
ცხოველივით გამქონდა ბაცისფერი ცხოვრება.
ყურთან ღმერთის ხმა მესმის, შენ ხარ ადამიანი?
მინდა სული გავრეცხო, ღმერთის გავხდე მხედარი,
უბადრუკი ცრემლები, აი ჩემი ქონება,
აი, ჩემი მეფობის, ოქროს მონაპოვარი.
ჰოდა, გემუდარებით, ჩემს მომავალ თაობას:
მორჩილებით შეაღეთ კარი ამბიონისა.
ბოროტებას ნუ დარგავთ, ჩაიხუტეთ ობოლი,
კაენს ნამოქმედარში ნუღარ დაემსგავსებით.
საქართველოს დიდების ჟამი მოიახლოვეთ.
ლუკმა გაუნაწილეთ, მიუსაფარს, მივარდნილს.
სადაც სიყვარულია, სადაც გიხმობთ მოყვასი.
ჩანასახში ჩაკალით საქმე არაკაცური.
ტყუილს ნუ გაამეფებთ, ნამდვილ გრძნობას უმღერეთ.
სამშობლოსთვის ნალესი დამანახეთ მახვილი.
მინდა სულმა ქართულმა საზვერენი წალეკოს.
ქართულ სულსაც დაანთებთ ცაზე ჩირაღდანივით.
ერთმანეთის სულისთვის უფალს სთხოვეთ შენდობა.
სუნთქვა გადააფარეთ, დედის ხელებს გათოშილს.
ჩამომძახეთ რომ დილა ბედნიერი გათენდა.
რომ ქართველის მოშურნე ყველა დამარხულია.
ვისაც შური აცოცხლებს, შურიც იმან იძიოს.
დამანახეთ ბოროტი მადლმა როგორ გახედნა.
აწმყომ მე არ მიწყალა, მომავალი თქვენია! |


