|
კვლავ ჩემ-წინ მტკვარი მორბის ქუხილით, ამ ქუხილში ვცნობ მშობლიურს გრგვინვას, კვლავ ჩემი გული იმავ წუხილით შეჰკვნესს მღვრიე ზვირთთ მღერითა დენას.
ღა აღმეშალა დიდის ხნის წყლული… შევკვნეს, შევსტირი მე ამა ზვირთთა, თითქო მათ შთანთქეს ჩვენი წარსული.
მტვრად აღუგვიხარ საუკუნესა… მისმინე აჯა, მისმინე, მტკვარო, იმ დროთ გარდაეც ეს ჩემი კვნესა! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


