გათენდა დილა, გამოველ გარეთ,
ცვარში ბზინავდა თოთო ბალახი;
ცისკიდეს, როგორც სამშობლოს კარებს,
შემოქარგვოდა ოქროს ვარაყი.
მინდა ვუმღერო ამ მთების სუნთქვას,
თვალებს დადინდეს სიამის ცრემლი;
სიმღერას მხოლოდ სათავე უნდა,
თორემ დასასრულს უპოვნის ვერვინ.
ოჩოპინტრე
გაგაგა
ფდფდფ
ოჩოპინდრე
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა