|
ჩემი მზეც ჩადის, ცისკიდურზე ჩნდება ხანძარი, ბინდბუნდში მთათა მწვერვალები ყინულს ალხობენ... გახსოვს, გულიდან სტრიქონების რა სპა დავძარი და მზე მამულის ოდნავაც ვერ მივიახლოვე.
მთვარე ეკიდა, ღრუბლის კოშკები ქარებმა რა ჟინით არბიეს, ამოამზევეთ ფირუზები ზარდახშებიდან და ჩემს სარეცელს ლურჯ ცრემლებად მიმოაბნიეთ.
ჩემს კართან ნუში, აღუვსებელი სურვილების ჯამი იცლება და სიყვარული, სახადივით რომ მჭირდა გულში, ის სიყვარულიც ჩემთან ერთად გარდაიცვლება.
თუ ამ გზიდან ვერ დავბრუნდები, ხომ არის ჟამი აღვსების და ჟამი გაცვეთის, გაფანტეთ ქარში ლალები და იაგუნდები, წამ სიცოცხლეზე არ იცვლება რადგან არც ერთი.
ცისკიდურზე ჩნდება ხანძარი, ბინდბუნდში მთათა მწვერვალები ყინულს ალხობენ... გახსოვს, გულიდან სტრიქონების რა სპა დავძარი და მზე მამულის ოდნავაც ვერ მივიახლოვე. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


