|
ყოველ ცისმარე ვიღაცას ველი, ვწუხვარ და გულის ცეცხლს სხვას ვუნელებ, ხომ არ გგონივართ მართლა სულელი, ხანდისხან თავს თუ მოვისულელებ?
შემოენთება სულს აგონია. ალალად დავლევ ქუჩის ლოთებთან იქნებ ვიღაცას ლოთიც ვგონივარ?
სად ფრთას ვერ გაშლის ჩიტი კანარის ხშირად მგონია აღარ ვახსოვარ დედაჩემის მეტს ქვეყნად არავის.
მათ არ იციან - ჩემში რა ხდება. რომ ზოგჯერ ერთი რითმის გულისთვის დღე საფლავივით მიბალახდება.
უფალო, ავთვალს შენ ამაცილე. შენც მაპატიე, ჩემო სხეულო, რომ შემატოვე ლექსს სასაცილოდ...
ვწუხვარ და გულის ცეცხლს სხვას ვუნელებ, ნუ გეგონებით მართლა სულელი, ხანდისხან თავს თუ მოვისულელებ... |


