|
არ დამაძინა წუხელ ტკივილმა, ბნელოდა, ღამე იყო საზარი და ქვითინებდა თეთრი გვირილა ჭალაში მუხის ფესვთან ჩამჯდარი;
კლდის პირზე - ნისლში ამოხვეული და იდგა ღამე, ღამე, ჩემსავით ჩამოშლილი და ჩამოქცეული.
წალეკა ბინდმა, არე გაჰფარა და დევს სანთელი ჩამოსაქნელი, ჩემი ცრემლივით უღვთოდ პატარა. |


