|
მზეო, რა ცოტას ხანს გხედავთ, რა მალევ დაგვემალები. უცდი მზის ჩასვლას, სიბნელევ, მოხვალ, თავს დაგვეფარები. გვიან მოგვიხვალ, ზაფხულო, მალედვე დაგვეთხოვები. მაღალო სასოვეთ-თავო, გაგყინავს, დაგვეთოვნები! მალედავ დასდებს თვირთკილსა, ფოთოლნი ჩამოცვივიან; მოდიან გულ ხელ დაკრეფით, ჩამოსვლით ჩამოტირიან. დასჭკნები, ქალო ლამაზო, კავები ჩამოგცვივიან, მაშინ მითხროდენ შენთვისა, ვინ ნახეს ატირებული?! მიწად იქცევი, ვაჟკაცო, წადილით ახირებული. მამგონედ საფლავს გიჩრდილავს, შამბნარი აყვირებული. კეთილს თან დასდევს მოსისხლე ბოროტი აბირებული! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


