კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ოთხშაბათი, 18 ნოემბერი 2026 13:22

 

 

 

არც იცი ზუსტად, რას მოეჭიდო, რას მისწვდე.

ვერ გამონასკვავ ხავსს, თქეშს, ზვავსა თუ ქარიშხალს.

უშორეს მზერის რინდებზე დაკიდებული

დგახარ და ელი ამ ყიამეთში გარიჟრაჟს.


იცი, ფსკერის და ნაპირის რიბირაბოებს

ვერც არჩევ ზოგჯერ, ოღონდ კი იგრძნო საყრდენი

და ზვირთს, რომელიც არ გახრჩობს, მაგრამ გაყრუებს,

ატან სხეულს და სულს და სიზმარს და... არ ხედნი.


შენში ძალა რომ მიქცევად უკან იბრუნე,

ექოებს ჰგავდა, შორეთზე წითლად მიშხეფილს.

მოტრიალდება ეს აგრაგნილი მინდვრებიც,

თვალში გექცევა, ბნელზე შეჩვევის ნიშნებად.


შენც აღარსად ხარ, რომ შევიცადო, შევჩერდე.

გზებია მხოლოდ, ნაბიჯებს მტვრად რომ ეღვრება,

მოძრაობ, როგორც რიტუალური დეტალი

რად გიღირს ერთი შეშლილი წამის შეხვედრა.


წამის, რომელიც გაღებს ნაცნობი კარივით,

მარტის გვრგვინვას ჰგავს მისი უდროო ჭრიალი.

და კიდებ უცებ ყველაფერს, რაც გამძიმებდა

ხეზე, რომელიც შენშივე ყუჩად შრიალებს.


შედიხარ, სადაც შენივე თავი გელოდა -

არაფრის მრწმენი, აღარაფერზე მლოცველი,

სადაც დგანან და მოგჩერებიან საწველად

იმ მინდვრებიდან მობრუნებული ძროხები...

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - მარიამ წიკლაური  • • •   მარიამ წიკლაურის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen