|
მერმედ გაჰფინე ცეცხლთან თავშალი ეშხით ამივსე გულის ქისები ხშირი თმა თითქოს ისე გაშალე როგორც სვანეთის მთებზე ნისლები.
საცრით დაფერთხე ქერის ქაცვები მზის ჩსვლას ჰგავდა შენი მორცხვობა და წყვილ ალიონს თეთრი ღაწვები.
კერას გაანდე მგონი გუმანი შენ როგორც ცეცხლი მიწექ თივაზე და მე ორ ცეცხლში მოვხვდი სტუმარი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


