კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 19:21

 

ქარი - როგორც პოეტს - მაღიარებს,

მთვარე ქედს იხრის და ირწმუნება,

მე კი ვიცქირები ნაღვლიანი

ჩემი გაჭვარტლული მიწურიდან


და ჩამოცრემლილ თვალებს ვიწმენდ,

ქრის და ნისლთა ფარფატს ვაკვირდები,

როგორ მენატრება ახლა მიწა -

ცოტაც და ალბათ ავტირდები.


ცოტაც და ალბათ შევიშლები,

აჩრდილებს ავწეწავ ლოდებიდან,

მზეა და ცრემლები შემიშრება,

იქნებ და მზისა მომერიდა.


ზურგით შევტრიალდი დაზაფრული,

კარები მივხურე უხმაუროდ,

ისე ჩავასრულე გაზაფხული

რაღაცნაირად, უცნაურად,


რომ გვირილებთანაც ვერ მივსულვარ,

თვალი ვერ შევავლე მოფერებით

და ვარ ფიქრებით დანისლული -

მთებზე დაფენილი სოფელივით.


ქარი - როგორც პოეტს - მაღიარებს,

მთვარე ქედს იხრის და ირწმუნება,

მე კი ვიცქირები ნაღვლიანი

ჩემი გაჭვარტლული მიწურიდან.

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - ტარიელ ხარხელაური  • • •   ტარიელ ხარხელაურის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen