|
არ ვიცი, წუთო, საძრახი ხარ თუ სანეტარო, - ის ნავლი ისევ გავაღვივე ძველ სანავლეზე, სახედარს წავსწვდი მეომარი უსახედარო და ორლესული - სალესავით ისევ გავლესე.
სრულად დავლაშქრე არემარე და და-ცა-ვლეწე, ვერ გაგიხედნე გასახედნი, უცხო მხედარო, და პავლეც ვეღარ ავამღერე ძვირფას სავლეზე.
ამოა ცნობა ღირსსაცნობის და შესაშურის; ჩაჭკნა ყვავილი, ჩაიფურცლა და დაიფანტა,
ქოხის წინ - კვირტის გამოღება ნაცნობ იფანთან ქოხში კი - ბუხრის შეკეთება და გაფიცხება... |


