|
გზას ვერ პოულობენ მწკრივი წეროები, გზას ვერ პოულობენ ნელი ნიავები, ოდნავ ირხევიან ისლის ღეროები, მთების შეღამებით მონაიავები.
რაღაც მომაგონდა, რაღაც დამავალე. გზებზე მიმავალი ბღავის საქონელი და ცას ენაზება შუქი დამავალი.
შენ ხომ არავისთვის არ ხარ შორებელი? ისევ სიხარული, მაგრამ ამაოა: მოდის მეოცნებე გაუსწორებელი. |


