|
მე ასე ვფიქრობ: ეს ხუმრობა ცუდად თავდება და ანეკდოტად შესაძლოა აღარ ივარგოს! მოხუცი დედის ატირება იყოს თავდებად, მიტოვებული მამის ძვლები თუ დაიკარგოს!
ყოველი წუთი სავსე არის უტკბეს ალერსით. დიდი უფალი მფარველია ჩვენი ყოველთვის: უხვად გადმოდის მისი მადლი უზენაესი!..
დედის და მამის მიცვალება მოხდება ერთხელ - მათ ვიწრო ბინებს გაზაფხული მორთავს ფარჩებით.
თაიგულები, გვირგვინები, უცნობი ხალხი, პანაშვიდები და კიბეზე კუბოს ჩათრევა და უცნაური სიყვითლე სახის!
მე არ მინდოდა ამ საგანზე დღეს საუბარი. მე მოგაგონებთ, თუ ინებებთ, ნოემბრის დღეებს, უსაზღვრო წვმებს, ყვითელ ფოთლებს ტალახით დასვრილს.
ორსული ცოლის საუბარი, კარგი გაზეთი და საზოგადოდ ლიტერატურა - პერსპექტივა მე რომ მხიბლავს და მენატრება ყველაზე მეტად!
საკუთარ თავთან ზოგჯერ ვარჩევ პირისპირ ვიყო, თუმცა ეს გული გადამეწვა, როგორც აბედი, და ნაწილებად გამოდგება რომ დავარიგო.
ქვევით, სულ ქვევით, ეს არ არის ისე საშიში! მორიელივით დავუბრუნდი ისევე ჩემს თავს - გზა არსად არი! და ჩავიხრჩები გაბრაზებით სადმე, განთიადს - ო, ილაიალი! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


