კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 01:43

 

ღამით მივედი სასაფლაოზე

და ვინახულე ძველი ტაძარი,

ფრთხილად ავედი ძველ სამრეკლოზე,

ფრთხილად დავრეკე მთვლემარე ზარი...


მსურდა, რომ ყველას გაღვიძებოდა,

ვისაც სძინავდა ცივ სამარეში,

ვინაც მიყვარდა ან პატივს ვცემდი

ჩემს განუსაზღვრელ სიმწუხარეში;


რომელთაც სწამდათ ქვეყნად სიცოცხლე

და დღეს საფლავის ფარავდათ ლოდი,

მათ მოვუხმობდი სასოწარკვეთით,

ზარის მწარე ხმით მათ ვეძახოდი...


და ქვესკნელიდან თითქო ამავ დროს

მიცვალებულთა რეკავდა ზარი,

და ეძახოდა მათ, ვინც აქ დარჩა, -

მათ, რომელთ სწამდათ ყოფნის ზღაპარი.


კუბოს ფიცრებზე ძვლების რახუნით,

მკვდართა გუგუნით თრთოდა ქვესკნელი,

შეერეოდა ცოცხალთ ძახილი

და მკვდართა მოთქმა უკანასკნელი...


და შუაში კი სიცარიელედ

ჩაბნელებული უფსკრული შავი

ბნელი თვალივით იცქირებოდა,

სამარადჟამოდ დაუნახავი...


და ორი ზარის საბედისწერო,

ერთმანეთისთვის მიუწვდომელი,

დაცინვა იყო, ვით ორი სული,

ვით ის ქვეყანსა და ეს სოფელი...


და დიდხანს, დიდხანს ვისმენდი გუგუნს,

და დიდხანს, დიდხანს ზარი ჰგოდებდა...

მაგრამ ამაოდ მოვუწოდებდი

მათ, ვინც ამაოდ მომიწოდებდა...

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - გალაკტიონ ტაბიძე  • • •   გალაკტიონ ტაბიძის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen