|
უხამსი ფიქრებით ავიტან ალიონს, მაესტროს მორალი ყელში მაქვს გაჩრილი. მინდა, რომ სიბილწემ აზრები არიოს, შურიდან დამაწყდეს ბახუსის აჩრდილი...
რამდენი დარაბაც არ უნდა დაზოგოთ, ყოველი ნაგავის მოწევას ვამართლებ, ჩაპლინის იერით ლოთი რომ მთავაზობს...
ცუდად რომ ასრულებს უსწავლელ რევერანსს, ოტელო რომ ვიყო სუფლიორს მოვკლავდი, სიცილს, რომ მიჩემებს, ყოველ წუთს, ყოველ წამს.
რაიკინის ნაცვლად კი ვკითხულობ ყანწელებს... რა ვქნა თუ დააწყდა რეჟისორს ნერვები, კლოუნი დაბოღმილ მონოლოგს აგრძელებს.
უბრალოდ ვერ ვიტან ვერლიბრის ავტორებს, უღრანში ვიპოვე ვისოცკის კარავი, უსაზღვრო ბოღმაში წამითაც არ მტოვებს...
თეატრის კოლონებს მიჯნაზე დაამხობს, მაესტრო დამშვიდდით, თეატრი ჩავარდა... მე ჩემი დაცემის ტრიუმფით ვამაყობ. |


