|
"ხმა ისმის შიშველ გორაკებზე, - განდგომილთა საწყალობელი ხმა..." იერემია წინასწარმეტყველი
როგორც სჩვევია, იქედნურად მოდგა იქედნე, მერცხალს სიმერცხლე დაავიწყა, ქედანს სიქედნე, ვხედნე და ვხედნე მისი სული, ჩემიც ვიხედნე და, როგორც იქნა, სიყვარული შემოვიკედლე.
ვისთან ვილმე და ვივაჟკაცე, ვისთან ვიდედლე, - ყველგან დამიხვდა სურვილების სიფუქსავატე და სიკეთისთვის შემართული ყორნის სითეთრე.
რომ ბედით გზებზე გვაცოდვილოს, გვაუბადრუკოს; მოდის მოძულე, უსირცხვილოდ ხელებს გვილოშნის,
ქარებს მიჰყვება დაბნეული ხმა გვირგვინოსნის და საყდარს აკრთობს მლოცველების ჰარი-ჰარალე... |


