კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 21:08

 

მზისკენ მიმაფრენს ფასკუნჯი, -

ფასკუნჯს უფსკრულის აქვს კუჭი;

მენა საგზალი ვარ მისი,

მაგრამ ვეყოფი?!

არ ვიცი!


მიფრინავს ლურჯი ფასკუნჯი, –

ისიც ლურჯია, ცაც ლურჯი;

ეჭვისა მახრჩობს მარყუჟი, -

ვერ ჩავხვდი, - უდევს რა გულში, -

ძუნწია სიტყვა-პასუხში.


გავიარენით ჭირანო

(ხორცსა ვეპყრობი მომჭირნედ),

მინდარის ვიამირანო, -

შორიდან შევრტფი კოჭიმელს.


გაჭიანურდა ცორანო

(ფასკუნჯს ეტყობა მოშივდა)...

ნეტა, ეს შავი ყორანი

ტატოსია თუ პოსია?!


მიფრინავს ლურჯი ფასკუნჯი, -

მკერდით გამპობი ცეცხლეთის;

მზემდე ჯერ კიდევ ბევრია,

როგორც ეტყობა, მანძილი;


არადა, ახლა მე ჩემი

ჰა და ჰა ვიყო მეცხრედი, -

მოზრდილი უკვე ჩახეთქა

ჩემი ფასკუნჯმა ნაწილი.


მივეახლები კოჭიმელს?! -

თავი მეყოფა მე ჩემი?!

უფრორე სწორად: ამ ოხერს

ვეყოფი თუ არ ვეყოფი?!


თვალებს მიჭრელებს ფასკუნჯის

მთაგრეხილივით ბეჭები...

 - ხომ კარგად?! - მკითხა უეცრად, -

ხმა მეცნაურა მეგობრის.


მიფრინავს ლურჯი ფასკუნჯი, -

მიქშუის, როგორც ქიბორჯი...

დარდიმანდები ხაშურში

შეექცევიან ციმორსა...


მექაჩებიან მიწისკენ

ძმაბიჭები და სუფრანი,

ხრეითით მესმის მე კრინი,

პატარძეულთით - სოპრანო...


ვხედავ საკუთარ წინაპრებს;

დღედაღამ ფხიზლობს ბერბიჭა, -

კაცმა, ვინც იტყვის სიმართლეს,

რომ არ გაჰქუსლოს მერნითა.


ძეხორციელის აქ ყოფა

არ გახლავთ მთლად უხიფათო;

კაცსა, ვინც იჩენს კაცობას, -

ფიქრობენ: რა უხიმანონ!


მიფრინავს ლურჯი ფასკუნჯი, -

ისიც ლურჯია, ცაც ლურჯი:

ეჭვისა მახრჩობს მარყუჟი, -

ვერ ჩავხვდი, - უდევს რა გულში, -

ძუნწია სიტყვა-პასუხში.


ამხედრებული ფასკუნჯზე,

მზისაკენ ქარებრ ვისწრაფვი:

ქართველი რათა გაშუქდეს, -

მყოფი მიწაზეც, მიწაშიც.


თვალებს ვაცეცებ გარშემო...

 - რაღა ვქნა! - ვფიქრობ მე ჩემთვის,

უეცრად ამ უგამჩენომ

რომ მოინებოს დესერტი?!


ძირს სამშობლოა გაშლილი, -

ორი ვეშაპის შუაში:

ქსელია პირწავარდნილი

რომელიც ბაბაჭუასი, -


გულდასმით ნაგვირისტევი

მტკვრით, ქსნით, ალაზნით, არაგვით...

მე თავი გამოვგლიჯევი

რომელსაც დავიდარაბით.


გაფრენილს, - მზისკენ გაფრენილს, -

შემომცქერიან დაბლიდან:

ხცისი, ბეღლევი, ავლევი,

თიღვა, იკორთა, მთაწმინდა...


ლხენანი ამ ქვეყნისანი,

თავისუფლების სიტკბონი, -

რაც ვერ დაიცვა კრწანისმა,

რასაც იცავდა დიდგორი.


ლხენანი, - ხმევას რისასაც, -

ფასკუნჯს ვეხმიე, - ვარჩიე;

მე, - სულის დასანაყრებლად,

სხეული ვინც მოვამშიე.


ერთხელაც, როცა იქნება! -

იქნება კია ეს წუთი?!

(გულს ეჭვი მიღრღნის იმდენი,

უყვარს რამდენსაც ფეხბურთი), -


მზის წინ როდესაც წავდგები

ნატამალიღა მე ჩემი,

ცათა საცერში გაცრილი, -

მე, - ჩემი მცირე ნაწილი


(ფასკუნჯი როცა შემომღლეტს,

ჩემში რაცაა ზედმეტი), -

მე (ჩემთვის უკვე უჩინარს)

მზე მეტყვის, ვიცი, მზე მეტყვის:


- კაცო, ვინა ხარ?! აღარ ხარ! -

ხარ კაცის მეათასედი! -

რა გზები გამოიარე,

შე უბედურო, ასეთი?!


მზისკენ მიმაფრენს ფასკუნჯი, -

ფასკუნჯს უფსკრულის აქვს კუჭი;

მენა საგზალი ვარ მისი,

მაგრამ ვეყოფი?!

არ ვიცი!

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - მუხრან მაჭავარიანი  • • •   მუხრან მაჭავარიანის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen