|
ღრუბლის სალესზე ელვა გაპირეს, გაოგნებული დგანან ვარდები, ეტყობა მალე წვიმას აპირებს, ეტყობა მალე გაავდარდება.
თმები ქარიშხალს დაუბარდნია, მე მას შევყურებ, მე მას შევხარი, და ყველგან, ყველგან თეთრი ვარდია.
და თეთრ ტილოზე დამელოდება წამი რომელიც, წამი რომელიც, წამი რომელიც არ მეორდება. |


