|
ცხრაას ჩვიდმეტი! ჭიხვინებდა შენი მერანი, ბარიკადების მღელვარება გებარა ოდეს. ურიცხვ დროშების მიდიოდნენ მოსიმღერენი. ბევრი მათგანი აღარ მოვა აქ არასოდეს!
გახსოვდეთ მასა და მიზანი მისი გახსოვდეთ. ბედნიერებას გვპირდებოდნენ მათი თვალები, ბევრი მათგანი აღარ მოვა აქ არასოდეს!
თითქო ყველაფერს კარი მძიმედ გადარაზოდეს... ოჰ, არასოდეს არვინ მოვა იმათთაგანი! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


