|
ვდარაჯობ იმ დროს, როცა ძილიდან გამოგაღვიძებს სულის მუდარა, რომ ხალხს ადგილი ექნეს იმ გულში, ჟამმა ხანჯალი რომ გაუტარა.
რომ რაც გვჯეროდა, დღეს აღარ გვჯერა, თვალთ დევნებაში არ გვენანება ის აღმაფრენა, ის გულის ძგერა.
საუკეთესო ახალში ვცხრებით, ვიპოვეთ გზები და ამ ღრმა რწმენით სიცოცხლისაკენ მივეშურებით.
და სიყვარულით გამთბარი სხივი, თანამედროვე ცხოვრების გრძნობა, მუდამ მართალი, მუდამ ხანგრძლივი.
წარსული წყლული რომ განიახლო? არ გიცხოვრია შენ ქვეყანაზე, შენ გაიარე სიცოცხლის ახლო.
არ დაგინახავს წრფელი ღიმილი, ყველაფერს, ირგვლივ რაც კი რამ გერტყა, შენ დასცინოდი მშვიდი, გულგრილი.
გიჟურ ფიქრებით იკლავდი შენ თავს, შენ გაიარე სიცოცხლის ახლო და სიცოცხლისთვის არ შეგიხედავს.
ბედნიერებით სიცოცხლის გარდა. რომ შრომა არის ბედნიერება, ვერ იგრძენ - ისე დაეშვა ფარდა.
რომ მკაცრი იყო შენი სიმრუდე, შენს იდეებში ობობა ხლართავს ქსელს და მიკიოტს ჩაუბამს ბუდე. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


