|
სწორედ ამ დროს შარშან, სწორედ ამ დროს შარშან, შევხაროდით ერთად ალუბლების გაშლას.
მდინარეს და ბაღებს, გაზაფხულის მძიმე, ლამაზ ბაირაღებს.
ქუჩებს სხივი დილის, რომ მინდვრები ჭრელი, ვეფხვებივით ჭრელი, აწყდებოდნენ თბილისს…
ასე ვფიქრობ - იქნებ, სხვა ღიმილით მიცქერ და სხვა სახელს ირქმევ,
სულში ხარ და მღერი, იმოსები ახალ გაზაფხულის ფერით… |


