მთარგმნელი: იოსებ ბაქრაძე
|
ტურფავ, ტურფავ! რას უყურებ, მოაცურე ჩემსკენ ნავი, ერთად დავსხდეთ და ვუყუროთ როგორ არხევს წყალს ნიავი.
გულს მხურვალედ ჩამეკარი; თუ რომ შენს თავს ანდობ ზღვასა - მე რითღა ვარ უნდობარი.
ხან ღელავს და ხან მშვიდდება და ძვირფასი მარგალიტი იმაშიაც იმალება. |


