მთარგმნელი: ალექსანდრე ელერდაშვილი
|
ერთხელ გარეულს უამრავში ბაზართან ხალხში, ქალაქელს ცხვარი დასაკლავად მიყავდა სახლში.
როდესაც ხელში გადაჭრილი შემორჩა თოკი.
და მიხვდა ცხვარი ნადავლი რომ გახდა ქურდების.
დანაკარგისგან აერია საწყალს გონება, ტყავიც და ცხვარიც ქურდებს დარჩათ მთელი ქონება.
განწირული ხმით "მიშველეთო ხალხო” მოსთქვამდა.
ასე მიუგო: "ქისა ფულით ჩემი ჭაშია,
ოცს მივცემ თუ კი ამომტანი ვნახე ვინ არი".
ამ ფასად მე ხომ ვიყიდიდი ბაზარში ათ ცხვარს.
სამაგიეროდ მე ეს ძღვენი მომართვა ღმერთმა.
უფლის ხსენებით საცოდავი იმ ჭაში ჩაძვრა.
ხელი დასტაცა და ბაზრიდან გაუჩინარდა.
იცოდე, ნაბიჯს როდესაც დგამ იყავი აზრზე
თორემ ვისაც ის ეკარგება - სიხარბე ღუპავს. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


