|
დავფიქრდები და ათას ლამაზმანს, ერთ-ურთს ვადარებ ჯობნის რომელი? ვფიქრობ აჯობა მზერით - "ამან - "მას" ის კი არისო სევდის მთოველი.
ეს ქალი - მთვარეს; ეს ქალი - ლერწამს. ამის ხმა გაგხდის სილაღის ხილულს, ამის კისკისი სიავეს ლეწავს.
ზოგი - ზღვას მოგავს, ზოგიც - გზას უვალს; მაგრამ უცებ შენ გამახსენდები და არჩევანსაც ვაკეთებ უმალ. |


