მთარგმნელი: ვახუშტი კოტეტიშვილი
|
დაფერდებული სურათების მძაფრ კორიანტელს, კედლის ლურსმნებს რომ ეწყვიტება, წყდება, ინთქმება, ჩამომიქროლებს შოსედან და ჩამიქრობს სანთელს, ვერ გადავაჩვევ ჩემს ლექსებში ცვენას რითმებად.
რა მოხდა, თუკი არ არსებობს ქვეყნად განედი, რომელიც სუსხში ღრიჭოების ქოლვას არ იღებს და არ ილესვის მთელი სიგრძით და სიგანეთი.
კარგავენ პატივს, სინდის-ნამუსს, ქცეულს ხუნდებად, როცა ქარიშხლის შემოტევას იგრძნობენ ძლიერს და როცა უცებ სიმღერა და ცეკვა უნდებათ. |


