|
არ დავბერდები, გულო, არასგზით, (სხვა გზა რომ მქონდეს, სხვა შესაფერი); ვიწამლებ ჩემი მტკვრით და ალაზნით, ჩემი ზეკარით, ჩემი ლატფარით.
კოლხურ აისის ოქროს კონებით; ჩემი გეგუთის თეთრი ზღაპრებით, ჩემი თბილისის შემოდგომებით.
ლტოლვის, სიცოცხლის, სუნთქვის დასტურად... კუბოს კარამდის, კუბოს კარამდის გულო, დაღლილო - ახალგაზრდულად!
კვლავ მზეს ვეფეროთ, წლებსაც, - ჩვენზე რომ ლახვრად დაძრულა... ახალგაზრდულად, გულო, ბებერო, ცოტაც, სულ ცოტაც, ახალგაზრდულად! |


