|
ვინც წავა და ხელს დაგვიქნევს, თავის წუთისოფელს მოჭამს, აქეთ ქალებს დააკლდება, დააკლდება იქით ოჯახს.
ნამუსსს აღარ შეიბოჭავს, არც ძალიან ააჩქარებს თავის სატალახოს ოჩანს.
გახსნის ტყუილების ბოხჩას, მაგრამ იმდენს ვერ გაბედავს, ყალბი მონეტები მოჭრას...
მზე შემოდის საღამოჟამს, ხოლო ღია სარკმელიდან ლურჯი მონასტერი მოჩანს. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


