|
ჩვეულებრივად, სუფრაზე მარილს მაშინ ამჩნევენ, როცა არ არის. ხიდზე ათასი გამვლელი მიდის, მაგრამ არავის არ ახსოვს ხიდი. ის კი არა და, - წყალსა და ჰაერს მხოლოდ იქ გრძნობენ, სადაც არ არის... ადამიანიც არსებობს ერთი, ის არის ჩვენთან, ის არის ჩვენთვის ჰაერი, წყალი, მარილი, ხიდი, და უფრო მეტიც, და უფრო დიდიც, - ჩვენ კი ვერ ვამჩნევთ, სანამ ანაზდად არ ავტირდებით ძვირფას საფლავთან. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


