|
ოთხმოციანელთა მოკლე პარადია და მე - საკუთარი თავის პაროდია! აღარ გავიხედავ აწი სარკისაკენ, როგორც შემოვბრუნდი ადრე არყისაგან. მახსოვს ბონაპარტე, მახსოვს მიურატი, მაგრამ არკი მინდა ვიყო მეორადი და თუ ამ ქვეყნისა რამე გამეგება, აქ რა მაბადია და იქ რა მექნება? აღარ მევასება ნახევარი ანტი, აღარც ასლი მომწონს, აღარც ვარიანტი. ვეღარ ვიგერიებ პასუხს სარკისაგან - დაპაუზებული საკან-საკან-საკან. მესმის: ჩქარა, ჩქარა! მესმის: მალე, მალე! სარკის ავტოპორტრეტს ვეღარ დავემალე. და მე მებევრება ჩემი პაროდია: მომეპაროდიან, მომეჯაროდიან. ვეღარ ჩავასწორე კოჭლი შედარება: ახალ წიგნში ძველი ფოტო მედავება. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


