|
ჩემი ცრემლების მარილს ლოკავდი, აღზევანიდან როცა მომყავდი, როგორ მეგონა, ჯავრი მოგკლავდა იმ ჯადოსნური სალამურისა, რომელიც მხოლოდ ზღაპარში კვნესის - შემკრთალი სიმი მართალ სულისა... მე ვერ გიმღერე სხვა უკეთესი შენი სიცოცხლის დასასრულისას... გაგიტეხია შუბლი ფიქალი და ზღაპარივით ქრები, წიქარა... |


