|
ულტრაათეისტის მონოლოგებიდან...
მამაო ჩვენო, შე ძველო, შებერტყილო და ანგალო, ეს რა ცირკები იკისრე: ხან შაყირობ და ხან გალობ.
ან მაგის ჩიტი ვინ არის ან მაგას ვინ ჭამს მამაო?!
შარაფს არ ეკარებოდი, არ გიზიდავდა შიკები.
არც ჯინსავიკი ყოფილხარ, - ძველმანებს აგლახავებდი.
მაინც ამდენი არიფი საიდან გამოიჭირე?!
კეთროვანს კარტი ჩაუწყე და ბრმა ტუზივით დაგეცა.
შენ იუდასაც ათოხლე და პილატეც აყაფე.
ეკლის გვირგვინიც დაირტყი და დაგა-ეკლის-გვირგვინეს.
შიშველ ფეხებზე ეკიდე ისიც და იმის კარგებიც.
სიმშვიდით დაუთოხმახე, არ გამოსულხარ ქვეშიდან.
თუმცა ძალიან, ძალიან, ძალიან მოკვდი, ძალიან,
დამპლებს, დარტყმულებს, გორსალებს, ფარჩაკებსა და კრეტინებს.
ბანკი დახურე, არავის არაფერს დაესესხები.
ვისთვის ქრისტე ხარ და ვისთვის - იესო ანუ იოსკა.
ოცდაცამეტი წლისა ხარ, - ორი ათასის, - შე ძველო! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


